|
|||||||
|
|
Brief:
Liefste, Dank dat je vanavond bent gekomen, dank dat je een beetje tijd met me deelt. Sinds een jaar doe ik deze solo, en al die tijd heb ik het niet kunnen laten om aan jou te denken. Jij was altijd in de zaal, in die zetel, zoals nu. Sinds een jaar doe ik deze solo, en al die tijd heb ik ook moeten denken aan al die stemmen die ik heb opgenomen, al die interviews waarover ik je heb gesproken. Maar ik wist niet wat ermee gedaan. Het is alleen mijn stem die nu nog klinkt. Maar als ik een solo probeer, dan wil dat toch zeggen dat ik een kunstenaar van de eenzaamheid ben, niet? Een kunstenaar van de eenzaamheid. (bevestiging). En terwijl jij vanavond achter de deur stond, was ik hier heel alleen en ik wist dat het eindelijk een moment van mij was. Ik heb gedaan wat ik wilde, maar ik ga je niet vertellen wat ik precies deed. Weet je, zelfs toen ik alleen in mijn studio was en dezelfde bewegingen herhaalde, ben ik er niet in geslaagd zo helemaal alleen te zijn als tijdens dit korte moment dat je me vanavond gaf. Zeg, dat spel dat ik je daarstraks heb getoond, dat heb ik uitgevonden toen ik alleen in een studio was: van elk van mijn bewegingen moet ik vertellen waar die vandaan komt, achter elke beweging zoek ik andere mensen. Daar... En daar... En daar... En ook daar... De echte solo, die zal je uiteindelijk niet hebben gezien, natuurlijk, dat is onmogelijk. Maar om je een idee te geven van de perfecte eenzaamheid, zou je aan die momenten kunnen denken wanneer ... wanneer het donker wordt en je bij jezelf zegt dat het spektakel gaat beginnen, wanneer je indommelt door de warme verveling en het comfort van de zaal en je gedachten alle kanten opgaan, Wanneer je vijftien minuten lang naar een witte muur kijkt en je gekleurde landschappen ziet. Wanneer je wacht op de bus die je naar de luchthaven brengt en je je het land inbeeldt dat je nog niet kent. Wanneer de landschappen vanuit de trein een contemplatieve road movie worden. Wanneer je naar een film van Rohmer kijkt net voor een eerste afspraak. Wanneer je denkt dat je identiteit gaat veranderen door een roman van Philip K. Dick te lezen. Wanneer je door het Amazoniënwoud wandelt en je een ongekend dier kruist. Wanneer je een namiddag lang zoekt naar het perfecte keitje Wanneer je over plassen water springt om de gevaren uit je kindertijd te vermijden. Wanneer je zonder plan rolschaatst door New York City / en je op het reuzerad in Coney Island belandt Wanneer je begint te schrijven: "Lange tijd ging ik vroeg slapen" / en je 2403 pagina's verder eindigt Wanneer je een zweefvliegtuig start en je zijn vlucht zo lang mogelijk probeert te laten duren Wanneer je een nummer van Lou Reed met een folkgitaar speelt boven op de brug over de snelweg Wanneer je je elke pas herinnert die je het voorbije jaar hebt gedanst Ik weet niet of ik je deze brief uiteindelijk ga sturen, ik denk dat ik hem voor mezelf ga houden. |
||||||
|
|
|||||||